In mei 2026 deed ik mee aan de prijsvraag Blijf je slapen? van het Kröller-Müller Museum en Natuurhuisje. De opdracht was eenvoudig: ontwerp een kunstwerk met of in de natuur. Van de ruim 250 inzendingen haalde mijn voorstel - PAD - de shortlist van 18.

Gedurende de periode van 16 juni t/m 22 juni waren alle shortlist-inzendingen te zien in de beeldentuin van het Kröller-Müller Museum, bij de Snow Goose van Dré Wapenaar.

Op deze pagina vind je mijn inzending.

In een grasveld van de beeldentuin wordt een rechte strook afgestoken. Honderd meter lang. Zestig centimeter breed. Tien centimeter diep. De strook wordt voor vijf centimeter gevuld met geel Ardenner split.
Een gele lijn door het groen. Daar begint het werk.

Het pad bestaat bij de gratie van gebruik
Het split biedt direct houvast aan zaad. Gras, mossen, kruiden doen de rest. Wie over het pad loopt, drukt de natuur terug en houdt de gele lijn zichtbaar. Wie niet loopt, geeft de natuur het laatste woord.
Wie denkt het werk te bewaren door te lopen, treedt ondertussen de kunst met voeten. De illusie van behoud wordt een daad van vernietiging.

De maat
Zestig centimeter is de breedte van één mens in beweging, de minimale ruimte om door te gaan zonder de randen te raken. Smaller en het wordt een balansoefening. Breder en het wordt een weg. Het pad is gemaakt op de maat van precies één persoon tegelijk. Wie het bewandelt, doet dat alleen.

Honderd meter is lang genoeg om een belofte te doen. Je ziet het einde, maar het kost moeite. Het is ook een beslissing. Er is niets organisch aan een rechte lijn van precies honderd meter.

Vijf centimeter diep om het split onder het maaiveld te houden, zodat het gras er direct boven uitsteekt en de natuur het pad kan binnendringen. Het is geen ingreep op het landschap, het is een wond. Wie over het pad loopt, loopt enigszins verlaagd. De natuur staat letterlijk hoger.

Dialoog met de collectie
Het afsteken van graszoden gaat een directe dialoog aan met het werk van Jan Dibbets. Zijn Constructie 2 grasrollen (1967) en de in 2021 gerealiseerde 4 cirkels in deze beeldentuin. Dibbets gebruikte dezelfde ingreep in hetzelfde landschap. Maar Dibbets' vraag was: 'wat ziet het oog?' Dit pad vraagt wat anders: 'wat doet de tijd en wie beslist daarover?'

Robert Smithson maakte van entropie een kunstwerk: het verval ís het werk. Dit pad keert dat om. Het is de bezoeker die bepaalt hoe snel het verval gaat, of juist niet. Richard Long maakte A Line Made by Walking (1967) door herhaaldelijk over hetzelfde stuk grond te lopen totdat er een spoor ontstond. Dit pad verdwijnt als je het niet loopt.

De beeldentuin bevat werken die al decennialang aan weersinvloeden blootstaan. Natuur en kunst zijn er al lang in gesprek. Dit pad maakt die stille dialoog expliciet — en voegt een derde actor toe: de bezoeker als curator van het verval.

De rechte lijn als machtsdaad
De natuur maakt geen rechte lijnen. Rivieren buigen af, paden wijken uit, begroeiing volgt weerstand en toeval. Een rechte lijn is altijd een wilsdaad. In de geschiedenis van de tuinkunst is de rechte as een teken van controle, natuur gedwongen tot compositie. Dit werk draait die beweging om. De natuur kromt wat recht werd gemaakt.

De vraag
Moet kunst als monument worden behandeld; beschermd en onttrokken aan de tijd? Of leeft kunst juist zolang het wordt beleefd? En wat betekent dat voor de natuur? Wie het pad in stand houdt, treedt op wat er groeit. Bewaren en vernietigen zijn hier hetzelfde gebaar.
Diezelfde vraag speelt in het landschap rond het museum. Zandverstuivingen worden opengehouden en heidevelden worden afgeplagd om te kunnen bestaan. Monumenten worden gerestaureerd omdat verwering als verlies wordt gezien. Telkens kiest de mens voor het tegenhouden van de tijd.
Dit pad stelt de vraag: Waarom eigenlijk?
De bezoeker is tegelijk behoeder en vernietiger.
De natuur wint hoe dan ook.

Wil je in de toekomst op de hoogte worden gehouden van meer werk, onderzoek en projecten van Maurice van Venrooij? Geef je dan hieronder op voor de mailingslijst en we sturen je af en toe (maar zeker niet te vaak) een bericht om je  je op de hoogte te houden.